Big Brother

Wat gaat de tijd toch ongelooflijk snel. Elke keer neem ik me voor om elke 2 a 2.5 week een stukje te schrijven, maar voor je het weet ben je weer een maand verder.
Het vorige blog ben ik geëindigd met de belofte om iets te vertellen over onze eerste gezinsvakantie. Onze vakantie ging deze keer niet naar een luxueus resort in Turkije of naar een ander zonnig oord, maar naar Drenthe en wel naar Center Parcs.

Na alle verplichtingen qua inchecken en dat soort noodzakelijk kwaad konden we ons installeren in ons huisje, heerlijk aan het water. Eenmaal binnen kwamen we wat kleine tegenvallers tegen, zo lag er geen boxkleed in de box maar alleen een houten plank, het campingbed was ongeveer hetzelfde verhaal. Vraag is, kunnen we dit scharen onder slechte service of hadden we zelf het een en ander moeten meenemen aan spullen. Afijn, een wijze les voor de volgende keer.
Dit alles mocht de pret verder drukken en na de noodzakelijke boodschappen en het opruimen van de spullen zijn we met Sem naar het zwembad gegaan voor zijn eerste zwemles.

Voor Sem hadden we een speciale “Swimtrainer” gekocht, daar kon hij mooi in hangen en zo lekker spartelen in het water. Volgens mij moest hij in het begin even wennen en bij zichzelf bedenken wat dit nou weer was waar hij in was beland. Maar eenmaal gewend was het spetteren geblazen.
Dit ritueel herhaalde zich de dagen daarna nog vele malen, s’morgens zwemmen, s’middags zwemmen en s’avonds nog even in bad als het kon.

Doordat het campingbed zo slecht was had Sem wat moeite om in slaap te komen en lekker te gaan slapen, wat uiteindelijk resulteerde in het gezellig tussen papa en mama in liggen. Heel gezellig maar niet ideaal.

Tot zover onze eerste vakantie met zijn drieën.

Elke week lijkt Sem wel weer meer te kunnen, van af en toe een stapje in zijn loopkar naar rondjes racen in dat ding, van kleine stukjes brood naar een heel broodje (waarbij het broodje pindakaas zijn favoriet is).
Het is echt heel bijzonder om te zien om hoe zo’n klein mannetje wat 5 weken te vroeg is geboren zich al heeft ontwikkeld tot een stoere kerel van 7 maanden.

7 maanden en dan al virtueel een grote broer van een broertje of zusje. De meeste van jullie zullen het blijde nieuws al wel hebben gehoord. Voor diegene die het nog niet weten. In April verwachten wij weer een kindje.
Superleuk dat het ons zo kort na Sem alweer gegund is en voor Sem ook leuk dat hij een broertje of zusje krijgt die qua leeftijd niet heel veel verschilt van hem.

Komende maanden mogen we dus weer gaan nadenken over namen, babykamer, kleertjes en nog veel meer van dat soort praktische dingen. Oh ja, en ik kan alweer gaan nadenken hoe ik mijn tatoeage ga uitbreiden, want de naam van ons nieuwe hummeltje mag natuurlijk niet ontbreken.

Veel leesplezier en tot de volgende update

Share if u dare..Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Facebook
Facebook

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *