Birthday Boy

Een aantal jaar geleden zong een groot Nederlands zanger het volgende:

Ohhh, wat gaat de tijd toch snel
Gisteren nog zag ik hem voor het eerst, lag hij hier in m`n armen
Wat is hij mooi en wat staat de tijd hem goed
Ik knipper m`n ogen en zie hoe hij steeds weer een beetje veranderd is
Maar hoe groot hij ook mag zijn
In mijn ogen blijft hij altijd klein

Bovenstaande tekst ging afgelopen 6 maart nog even door m’n hoofd. 6 maart 2016 vierde Sem zijn eerste verjaardag.
Ik moet eerlijk bekennen het jaar is echt voorbij gevlogen, het is echt zo ongelooflijk snel gegaan en eerlijk is eerlijk, zo’n klein mannetje is echt veel mooier dan je je vooraf hebt ingebeeld.

De eerste verjaardag van Sem vierden we in Center Parcs samen met zijn opa en oma en zijn ooms (Pieter, Jos en Hans) en de vriendin van Pieter (Nikita). Een lekker lang weekend met zijn allen leuke dingen gedaan zoals zwemmen, lekker gourmetten en spelletjes doen. Helaas heerste hier ook een klein griepvirus waardoor 2 personen geveld waren door de griep.

Natuurlijk mochten de cadeautjes niet ontbreken. Van ons heeft Sem een mooie low-rider driewieler gekregen. Van opa en oma kreeg hij een mooie zandbak met bijbehorend nijntje schep, hark en emmer. van Jos en Hans een mooie overall met klompen zodat hij straks lekker met opa door het land kan banjeren of met zijn ooms mee kan vissen.

Al met al een heerlijk weekend en wat mij betreft zeker voor herhaling vatbaar.

Uiteraard mag het trakteren bij de gastouder niet ontbreken. Daarvoor heeft mama van die leuke mandarijnenmannetjes gemaakt. BIj de gastouder kreeg Sem een mooie hoed aangemeten die hij de hele dag vol trots gedragen heeft.

Afgelopen week werd Sem wat meer verkouden, vorige keren was dat het enige en was hij een paar dagen later weer fris en fruitig. Deze keer liep het even anders en kreeg Sem ook te maken met koorts met op het toppunt 40.4 graden. Omdat de koorts maar niet wilde zakken en Sem ook niet echt meer wilde drinken hebben we zaterdag toch maar de huisartsenpost gebeld en een arts even laten kijken.

Zo’n arts werkt natuurlijk een gebruikelijke checklist af met in willekeurige volgorde: even luisteren naar de longen, even kijken of de kin naar de borst kan, even kijken in de oren en even kijken in zijn mond. En toen kwam het, de dokter zei “dit heb ik nog nooit gezien” en in zulke gevallen begint het bij mij al te kriebelen. Sem had rond zijn huig een ontsteking waar aardig wat pus en slijm vandaan kwam. Uiteindelijk daar antibiotica voor gekregen en nu is het wachten tot Sem weer wat opknapt.

Nog even een kleine update over de komende kleine man. Inmiddels zitten we al op ruim 33 weken en als hij bij zichzelf denkt “ik moet mijn broertje achterna” dan is hij er ook over 2 weken. Maar wij hopen natuurlijk dat hij gewoon nog even lekker blijft zitten waar hij zit.
Aan de andere kant, alles is klaar, gewassen en gestreken, kamer opgeknapt en aangekleed.

Zoals jullie kunnen lezen is het al met al weer een mooie en enerverende maand geweest, en er zullen er nog heel wat volgen, daar ben ik van overtuigd.

Oh ja, bovenstaande songtekst een klein beetje aangepast, maar dat heeft de oplettende lezer vast doorgehad 🙂

Wederom veel leesplezier en tot de volgende keer.

Share if u dare..Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Facebook
Facebook

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *