Het leed dat tandenpoetsen heet!

Het leed dat tandenpoetsen heet. Volgens mij zijn er al boeken vol mee geschreven. In huize van Rijn is het vrijwel elke avond, zo omstreeks 18.30 uur, een soort van oorlog. Ik denk dat zelfs 4 straten verderop de mensen kunnen horen dat er iets gaande is. Van alles hebben we al geprobeerd, een leuk muziekje, een filmpje op de telefoon, een heel toneelstuk dat Sem onze tanden mag poetsen, en elke keer als we denken dat we de gouden truc hebben gevonden dan is dat de volgende dag ook niet meer goed.
Dus als er iemand een goede tip heeft dan houden we ons aanbevolen.

Afijn, door met de andere avonturen. Inmiddels is Dex alweer een maand oud en doet het prima. Vandaag de dag meet Dex alweer 54 cm en weegt 4165 gram (dat is ruim 1 kg meer dan de laatste keer). Als we dat vergelijken met Sem, na 8 weken was Sem pas 54 cm, een wereld van verschil. Ondanks dat het nog maar een jaar geleden is kan ik het me moeilijk voor de geest halen hoe dat toen allemaal ging met Sem, zo snel gaat het allemaal.

Omdat Sem grote broer is geworden vorige maand moest er natuurlijk nog getrakteerd worden aan zijn vriendjes en vriendinnetjes bij de gastouder. Geen beschuit met muisjes, maar cupcakes met blauwe fondant en in suiker de naam van Dex geschreven. Sem mocht de cupcakes zelf uitdelen, maar hij pakte de eerste cake en dacht “deze is voor mij en de rest pakt zelf maar” en hij begon alvast met eten.

In mijn vorige blog schreef ik al over de belevenissen van Sem met het mooie weer. We hadden al een paar keer gezegd dat we naar Hoenderdaell zouden gaan, maar het kwam er nog niet van. Tot afgelopen week, toen was het een dag heerlijk weer en zijn we met de mannen naar de dierentuin geweest. Volgens mij vond Sem het prachtig want hij zat alleen maar om zich heen te kijken en naar van alles te wijzen. Sem vond het zelfs zo leuk dat hij zijn knuffel stiekem liet vallen halverwege het park zodat we aan het eind van de middag zijn verloren knuffel nog konden gaan halen.

Het laatste uitje wat Sem en Dex hadden deze week was een uitstapje naar het werk van mama, hier konden ze zich weer even laten vertroetelen door de dames van de afdeling. Sem had het een goed alternatief gevonden om even te ontsnappen aan alle vrouwelijke aandacht en had een kleine bezem gevonden en is de afdeling gaan vegen. Over een paar weken komen de dames van de afdeling weer gezellig op kraamvisite heb ik begrepen, benieuwd of het net zo’n kippenhok wordt als met Sem zijn kraamvisite 😉

Voor zover weer een update over “de brothers in crime”
Veel leesplezier!

 

Share if u dare..Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Facebook
Facebook

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

2 gedachten over “Het leed dat tandenpoetsen heet!”