Hi my name is… Part II

Op 11 maart 2015 schreef ik deel 1 van dit hoofdstuk. Vandaag schrijven we 23 april 2016 en dit is weer een dag voor in de boeken. Ik zal jullie meenemen hoe deze dag ongeveer gegaan is.
Houdt wel in je achterhoofd, het is vanuit mannelijk perspectief geschreven. Het kan dus ergens zijn aangedikt en wat worden overdreven, of misschien ook wel niet 🙂

De dag begon eigenlijk zoals elke andere dag de afgelopen weken, althans voor mij dan. Sem was al wat eerder wakker dan gebruikelijk. Om 6.30 uur haalde ik Sem uit zijn bed en legde hem nog even naast mij. Anne was er inmiddels al een paar keer uit bed geweest. Maar ja, zwangere vrouwen moeten nou eenmaal vaak naar het toilet, dus ik had eigenlijk nog nergens erg in, totdat Anne zei dat ze erg last van haar buik had en haar moeder had gevraagd Sem op te halen. Ze verwachtte namelijk wel dat de baby vandaag wel zou komen.

En gaat u er nu maar even goed voor zitten, want vanaf hier wordt het namelijk spannend.

Nadat ik Sem had aangekleed en zijn logeerkoffer had ingepakt (en Anne ondertussen de tijd tussen de weeën aan het timen was) en hem zijn broodje gegeven had, kwam oma hem al halen. We schrijven nu ongeveer 8.10 uur (onthoud deze tijd). Toen ik weer boven kwam vertelde Anne me dat ze de verloskundige al had gebeld omdat ze bloedverlies had.

Even over 8.30 uur kwam de verloskundige binnen. Na de gebruikelijke checks gebeurde er iets wat ik nooit had zien aankomen. De verloskundige riep mij naar de slaapkamer en sprak tegen mij exact de volgende woorden “We gaan hier bevallen, we gaan niet meer naar het ziekenhuis”. PARDON?? vroeg ik aan haar, en zij herhaalde nog een keer vakkundig dezelfde woorden tegen mij alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Even was ik de draad kwijt maar ik herpakte mij al snel. Dit wordt een mannelijke klus dacht ik, bloed, zweet, hechtingen en dat soort dingen. Ik was er helemaal klaar voor. Het klinkt allemaal heel tof hoor, maar ik was blij dat de verloskundige er was haha…voor zover de grote verhalen. Na het breken van Anne haar vliezen was het appeltje eitje en na een paar keer persen en zuchten was ons tweede wonder geboren.

Deze kleine man hebben we de naam Dex gegeven. Lekker kort en past goed bij Sem. En voor diegene die van statistieken houden, hieronder even de feiten op een rijtje

Dex:

Is geboren op 23-04-2016
Is geboren om 8.51 uur
Weegt 3160 gram
Is 52 cm lang

Sem was vanmiddag ook al komen kijken met opa en oma. Zo schattig om te zien hoe interessant hij het vond. Sem wilde natuurlijk meteen van alles aanraken en vastpakken. Ik ben echt heel benieuwd hoe hij daar mee omgaat de komende weken. Maar daar zal ik jullie uitgebreid over bijpraten de komende tijd.

Nu is het tijd om lekker te gaan genieten en morgen maar eens kijken wat er allemaal nog geregeld moet gaan worden.

Veel leesplezier en tot snel!!

Share if u dare..Share on Facebook
Facebook

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *